Z ogromnym smutkiem dowiedzieliśmy się dzisiaj o śmierci Gabryeli Nawrot – jednej z najważniejszych postaci w historii Miejskiego Ośrodka Kultury w Zgierzu, Zgierskiej Galerii Sztuki i kultury naszego miasta w ogóle.

GABRYELA NAWROT (ur. 1942 w Moszczenicy) artystka, graficzka, tworząca przy użyciu tkanin oraz w technikach własnych, pedagog. Absolwentka PWSSP w Łodzi (1968), dyplom na Wydziale Projektowania Odzieży. Założycielka i wieloletnia prowadząca Zgierską Galerię Sztuki. Prace prezentowała podczas kilkudziesięciu wystaw indywidualnych oraz zbiorowych w Polsce i za granicą. W 2002 roku zainicjowała powołanie Stowarzyszenia Artystów „Młyn” i została jego pierwszą prezeską. Była też aktywną animatorką zgierskiego środowiska artystycznego. Jej prace znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Miasta Zgierza, Muzeum w Nowym Sączu, Biblioteki UŁ, Centralnego Muzeum Włókiennictwa oraz kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. W roku 2024 została odznaczona Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, została też uhonorowana tytułem Zasłużonej dla Miasta Zgierza.

Dzisiejszy, smutny dzień, niech będzie pretekstem do przypomnienia fragmentu z jubileuszowego katalogu, który wydaliśmy z okazji 50-lecia Zgierskiej Galerii Sztuki.

„Wiadomym jest, że projekty przedsięwzięć, zwłaszcza artystycznych, bardzo często rodzą się w efekcie wspólnych doświadczeń danego środowiska, które ożywione jest tym samym pragnieniem. Pomysły są dyskutowane np. podczas spotkań towarzyskich, a kształt nadają im osoby najwięcej zainteresowane sprawą. Bywa również tak, że grupa ta bodziec do działania otrzymuje niejako z zewnątrz, a jej otwarcie się na ideę i umiejętne wykorzystanie sprzyjających okoliczności stanowi doskonały punkt początkowy dla przyszłego działania. I w tym więc przypadku prawdziwe okazują się słowa antycznego, rzymskiego poety, Horacego, który w jednym z listów do swego przyjaciela, Maximusa Lolliusa, przekonywał, że połowę pracy ma za sobą, kto dobrze zaczął1. Słowa zawarte w powyższym akapicie odnieść można do środowiska zgierskich artystów plastyków, w którym, na przełomie lat 60. i 70. XX w., idea powstania galerii sztuki w Zgierzu stopniowo dojrzewała. Nie do przecenienia jest również fakt, że I Wystawa Plastyków Zgierzan, mająca miejsce jesienią roku 1968, będąca częścią obchodów 650-lecia istnienia Miasta Zgierza, miała istotne znaczenie dla omawianego przedsięwzięcia. Uprawnione wydaje się stwierdzenie, że dzięki zaproszeniu zgierskich plastyków2 do współtworzenia tak istotnego dla społeczności lokalnej jubileuszu, grupa ta miała szansę nie tylko lepiej poznać się i współpracować w ramach jednego projektu, ale artyści ci mogli przede wszystkim zaznaczyć w przestrzeni miejskiej swoje istnienie i zaprezentować tworzoną przez się sztukę. Rolę przodującą w tym wystawienniczym przedsięwzięciu, a także, co uznać można za konsekwencję pozytywnej recepcji ekspozycji, w procesie konsolidacji środowiska zgierskich plastyków, pełniła Gabryela Nawrot, która latem roku 1968 uzyskała dyplom w PWSSP3. Z czasem artystka, ciesząca się zaufaniem i przyjaźnią innych twórców, stała się rzeczniczką sprawy zorganizowania w Zgierzu działającej w sposób stały galerii, a kolejnymi okazjami do przypomnienia o pomyśle i pozyskania większej jeszcze dlań przychylności były II i III Wystawa Plastyków Zgierzan (1970, 1972). Ponieważ starania Gabryeli Nawrot, wspieranej przez działających w mieście i okolicy artystów plastyków, zaowocowały zgodą lokalnych władz na uruchomienie Zgierskiej Galerii Sztuki, należało niezwłocznie zaplanować tematy i koncepcje przyszłych wystaw, zwłaszcza pierwszej, która odbyć się miała w grudniu 1974 roku. ”

autor: Patryk Jadczak